Menu dostępności

Profile aplikacji Windows Terminal – sposób na zaszycie się w środowisku

Techniki typu “persistence” to jedne z kluczowych umiejętności współczesnych cyberprzestępców. Pozwalają na niezauważalny i trwały dostęp do środowiska ofiary, często nawet z podwyższonymi uprawnieniami. Przy targetowanych atakach faza „persistence” może trwać nawet miesiącami, podczas której atakujący ma wpływ oraz ciągły podgląd na działanie użytkownika. Trwały dostęp do stacji roboczej zwykle jest wstępem i przygotowaniem hackera do dalszych operacji w sieci wewnętrznej.
O atakach „Active Directory Persistence” pisaliśmy w dedykowanej temu kampanii na Kapitanie Hacku – link. Dziś, chcemy przyjrzeć się ciekawej technice utworzenia przyczółku na stacji roboczej z systemem Windows 10 i 11. Klasyczne przykłady utworzenia takiego backdoor’a to dodanie polecenia do Harmonogramu Zadań (Scheduled Tasks) lub bezpośrednio w rejestrze do programów uruchamianych przy starcie systemu (Run at Boot).
Niedawno opisany został mało znany program Windows Terminal, który również może posłużyć do podobnych złośliwych działań.


Co to jest Windows Terminal?

Dla osób, które nie są zaznajomione z narzędziem poniżej przedstawimy jego krótki opis. Windows Terminal jest to emulator różnych powłok dla systemu Windows 10. Główną jego cechą jest połączenie dostępnych w systemie Windows wierszy poleceń w interfejsie użytkownika udostępnianym przez jeden program. Jest oprogramowaniem typu open-source, którego kod możemy znaleźć na Git-Hub. Windows Terminal został zapowiedziany podczas konferencji Build w 2019 roku. Od 2020 roku program jest dostępny do pobrania na każdą stacje roboczą Windows 10 i Windows 11 przez Microsoft Store. Instalowany jest w kontekście konta użytkownika lokalnego lub użytkownika Microsoft. Aplikacja udostępnia interfejs bazujący na kartach. Każda karta udostępnia jeden z obsługiwanych wierszy poleceń np. PowerShell, standardowy wiersz poleceń Windows, Azure Cloud Shell czy powłokę systemu bazującego na jądrze Linux uruchomionego w ramach Windows Subsystem for Linux. Terminal wspiera wyświetlanie znaków kodowania UTF-8, co oznacza, że może wyświetlać tekst w wielu alfabetach oraz ikony Emoji. Edycja konfiguracji odbywa się poprzez modyfikację pliku konfiguracyjnego w formacie JSON, czemu przyjrzymy się bardziej, bo właśnie tutaj zaczyna się nasz backdoor. Poniżej okno startowe Windows Terminal uruchomionego na domyślnej konfiguracji:


Jak można użyć go do „złych celów”?

Tak jak wspominaliśmy, Windows Terminal zasilany jest plikiem konfiguracyjnym w formacie JSON, który znajduje się w katalogu widocznym poniżej:

Oczywiście użytkownik będący właścicielem profilu jest w stanie edytować plik i nadpisać jego konfiguracje. Domyślnie, sekcja „profiles”, którą będziemy się dalej zajmowali wygląda w następujący sposób:

Czytając dokumentacje Microsoft na temat profili Windows Terminal możemy natknąć się na wiele interesujących parametrów, które wykorzystane w złośliwych celach mogą przynieść drastyczne skutki. Pierwszym z nich jest „Command line”:

źródło: https://docs.microsoft.com/en-us/windows/terminal/customize-settings/startup

Jak widzimy, w parametrze można wpisać dowolną komendę, która po prostu przy starcie okna w tym profilu zostanie automatycznie wywołana. Spróbujmy na potrzeby testów uruchomić plik wykonywalny notepad.exe. Nasz wpis w zmodyfikowanym profilu będzie wyglądał jak poniżej:

Uruchomienie polecenia w ten sposób nie jest jednak jeszcze backdoor’em, ponieważ wymaga od użytkownika konkretnej akcji do wykonania – trzeba otworzyć profil o nazwie „POC”. Dokumentacja Microsoft znowu spieszy nam z pomocą i daje do dyspozycji parametr, który spowoduje, że polecenie zostanie uruchomione za każdym razem, gdy ktoś otworzy aplikacje „Windows Terminal”. Po prostu trzeba wskazać nasz złośliwy profil jako domyślny:

źródło: https://docs.microsoft.com/en-us/windows/terminal/customize-settings/startup

W normalnych okolicznościach domyślnym profilem jest okno PowerShell, jednak my podmieniamy w konfiguracji tę wartość na nasz guid:

Staje się to coraz bardziej interesujące, ponieważ teraz możemy umieścić „złośliwe” polecenie i poczekać, aż ktoś po prostu otworzy Windows Terminal.

Jednak w dokumentacji Microsoft znajdziemy jeszcze jeden niezbędny parametr do stworzenia idealnego złośliwego zadania typu „persistence”. Chodzi o uruchamianie przy starcie systemu (Launch on machine startup):

źródło: https://docs.microsoft.com/en-us/windows/terminal/customize-settings/startup

Jeśli dodamy ten parametr z wartością „true” w naszym profilu Windows Terminal, to oczywiście zostanie on wraz ze złośliwym procesem uruchomiony przy starcie systemu. Tak teraz wygląda konfiguracja w pliku „settings.json”.

Po restarcie systemu możemy z powodzeniem obserwować nasz backdoor o nazwie notepad.exe uruchomiony w kontekście legalnego procesu WindowsTerminal.exe.

Istnieje możliwość jeszcze jednej modyfikacji, która pozwala na uruchamianie polecenia z podwyższonymi uprawnieniami – jako administrator. Poniżej szczegóły:

źródło: https://docs.microsoft.com/en-us/windows/terminal/customize-settings/startup

Warto dodać, że nie jest to idealne rozwiązanie, bo opcja ta nie omija zabezpieczenia UAC i po jej użyciu, przy starcie systemy pojawi się okno z poniższym komunikatem:

Jeśli w scenariuszu ataku chcemy zawrzeć trochę socjotechniki i spróbować nakłonić administratora czy dewelopera do kliknięcia potwierdzenia, może to być dobry motyw, ponieważ w powyższym oknie UAC nie widać nic podejrzanego.


Podsumowanie

Metoda z Windows Terminal z pewnością zyska grono zwolenników wśród atakujących. Jest o wiele bardziej „na czasie” w porównaniu z ukryciem zadania w „Task Scheduler” czy innymi technikami trwałego dostępu stosowanymi głównie na serwerach Windows. Wykrycie takiego procesu może być bardzo trudne, a nawet niemożliwe przez klasyczne oprogramowanie AV, gdyż korzysta się tutaj z zaufanych aplikacji Microsoft pod którą podczepiony jest złośliwy proces potomny.

Popularne

Czym są non-human identities (NHI)? Jak możemy je chronić i jakie zagrożenia stwarzają dla organizacji?

Czym są non-human identities (NHI)? Jak możemy je chronić i jakie zagrożenia stwarzają dla organizacji?

W dzisiejszym artykule opisujemy pewien problem istniejący w firmach i organizacjach, związany z tożsamościami nieludzkimi (non-human identities), czyli inaczej – tożsamościami niezwiązanymi z pracow...
Filtrowanie URL i DNS, dlaczego to takie ważne?

Filtrowanie URL i DNS, dlaczego to takie ważne?

Filtrowanie adresów URL ogranicza zawartość stron internetowych, do których użytkownicy mają dostęp. Odbywa się to poprzez blokowanie określonych adresów URL przed załadowaniem. Firmy wdrażają filtrowanie...
Nowe podatności w architekturze sieci 5G

Nowe podatności w architekturze sieci 5G

Nowe badania nad architekturą 5G ujawniły lukę w zabezpieczeniach modelu dzielenia sieci oraz zwirtualizowanych funkcjach sieciowych, które można wykorzystać do nieautoryzowanego dostępu do danych, a tak...
Hakerzy z Dragon Breath z nową techniką ataku

Hakerzy z Dragon Breath z nową techniką ataku

Specjaliści z Sophos wykryli niedawno złośliwą aktywność polegającą na klasycznym DLL side-loadingu, ale ze zwiększoną złożonością i dodatkową warstwą wykonania. Co więcej, dochodzenie wskazuje, że oso...
Polowanie na eskalację uprawnień w Windows: sterowniki jądra i Named Pipe pod lupą

Polowanie na eskalację uprawnień w Windows: sterowniki jądra i Named Pipe pod lupą

Podatności typu Local Privilege Escalation (LPE) pozostają jednym z kluczowych elementów realnych ataków na systemy Windows. Nawet przy poprawnie skonfigurowanym systemie i aktualnym oprogramowaniu bł...